جلسه ششم- پنج حرکت فیزیکی در کلیسا

 

حرکت دوم، ایستادن و پرستش کردن

 

در سنت کلیسا رسم بر این است که وقتی پرستش را آغاز می‌کنیم، می‌ایستیم در حضور خداوند. پرستش کلیسایی با ایستادن در حضور خدا و ستایش خدا آغاز می‌شود. چرا که اساس بر پایه کلام خدا ما خوانده شده‌ایم که خدا را بپرستیم. پرستش یکی از مهم‌ترین و محوری ترین وظایف و فعالیت‌های ما در کلیساست.

در پرستش خدا است که ما در انسانیت خودمان شکوفا می‌شویم، من و شما تبدیل می‌شویم به آن انسانی که خدا از ابتدای خلقت هدف خلق کردنش را داشت.

کلام خدا به ما یادآوری می‌کند که یکی از مشکلات ما انسان‌ها خودمحوری است، نقشه خودم، جایگاه خودم، نقشه‌های خودم، منافع خودم، مشکلات و نیازهای خودم و … . همانطور که می‌بینم در بسیاری از ادیان انگیزه پرستش و عبادت درخواست کردن برای نیازها و آرزوهای شخصی‌ خود است.

اما در ایمان مسیحی ما خوانده شده‌ایم تا چشمان ما نخست به عظمت خدا باشد و از این خود محوری جدا شویم.

واقعیت اینست که ما رفته رفته تبدیل به آن چیزی می‌شویم که پرستشش می‌کنیم. هر آنچه که ما پرستش کنیم زندگی ما را کنترل می‌کند. اگر قدرت، پول، هوس و …. را می‌پرستیم زندگی ما تحت کنترل آن‌ها قرار می‌گیرد و رفته رفته شبیه به آن خواهیم شد اما اگر خدا را پرستش می‌کنیم تبدیل می شویم به انسان‌هایی که در شباهت خدا آفریده‌ شده‌اند.

:اصول و حقایقی که در پرستش خدا در نظر می‌گیریم

خدا را ستایش می‌کنیم برای آنچه که او هست. برای صفات و شخصیت او

خدا را ستایش می‌کنیم بخاطر اعمالش و نیکویی‌هایش

خدا را ستایش می‌کنیم بخاطر کارهای مخصوصی که در زندگی شخصی ما کرده‌است

خدا را ستایش می‌کنیم برای وعده‌های خدا که در آینده تحقق خواهند یافت