جلسه صد و دوازدهم – جایی به اندازه یک آخور

توسط | ۱ دی ۱۴۰۰ | کلیسای مجازی | ‫نظری موجود نیست













میلاد پر جلال خداوند عیسی مسیح را به همه فارسی زبانان تبریک می گوییم. مطلبی که امروز درباره آن صحبت خواهیم کرد در رابطه با کریسمس تولد مسیح مقداری متفاوت است از پیام های دیگر چون در کریسمس تمرکز روی خود عیسی مسیح است و در این پیغام‌میخواهم نگاهی بیندازیم بر نقش خودمان که در کریسمس ما کجا ایستاده ایم . داستان اینجاس زمانی که همه چیز بسته است و هیج راهی وجود ندارد و هیچ کاری نمی توانیم انجام دهیم مانند یوسف که نتوانست اتاقی پیدا کند آنجاس که باید آن اقتدار و خلاقیتی و آن همشکلی به خداوند که در ما وجود دارد خودش را نشان‌دهد . در و واقع کمبود ها و نیاز ها زمانی است که ما باید خودمان را بار دیگر محک بزنیم. ممکن است زندگی ما هم مثل تمام کاروانسرا هایی که یوسف می رفت پر باشد اما خداوند ما را محکوم نمی‌کند و نداری های ما را می بیند در اینجاس که باید خلاقیتی که خدا به ما داده است باید در زندگی ما کاری کند. خداوند ایستاده تا آن دارم های ما را آن کار کوچکی که ما می توانیم انجام دهیم را برکت دهد . تا روزی که روی ندارم ها فکر کنید به هیچ چیز نخواهید رسید نگاه کنید به داشته های خودتان در این سال .جدید دعا کنید برای کارهای کوچکی که می توانید انجان دهید و ایمان داشته باشید خداوند عمل خواهد کرد. دعوتتان می کنیم که برای شنیدن ادامه این موعظه از طریق این ویدئو با ما همراه باشید.

ANALYTICSEDIT VIDEO

واعظ : کشیش جلیل سپهر

رهبر پرستش: آنیتا

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

۰ Comments

‫ارسال نظر و دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.