شاید برای بسیاری از ما، عبارتِ فیض تنها به معنای آموزه‌ای الهیاتی باشد که می‌توان آن را در کتاب‌ها و دفترها آموخت و درباره‌ی آن نوشت، اما برای همه‌ی آنانی که آن را در زندگی چشیده و تجربه کرده‌اند تمامی زندگی مسیحی آن‌ها را در بر می‌گیرد.
فیض خدا یکی از زیباترین و کاربردی‌ترین بخش‌های ایمان مسیحی است که در تمام ابعاد زندگی مسیحی ما تاثیر می‌گذارد

دوم سموئیل ۱:۹-۱۳
این قسمت از کلام خدا به زیبایی تصویرگر مهر و محبت داود نسبت به یوناتان است، و از شناخته شده ترین قسمت‌های کلام خداست که تصویری از فیض خداوند را ارائه می‌دهد. داود در اینجا نمونه‌ای از مسیحایی‌ست که با فیض آسمانی خود ما انسان‌های گمگشته را دوباره بر سر سفره‌ی خداوند و پادشاه باز می‌گرداند.
در آیه ۱ می‌خوانیم که داود می‌پرسد آیا از خاندان شائول هنوز کسی باقی مانده است تا بخاطر یوناتان به او احسان کنم؟
واژه‌ای که در این قسمت برای کلمه‌ی احسان بکار رفته شده در یونانی به معنی کسی را عاشقانه مهربانی کردن است و داود در اینجا می‌خواهد بگوید آیا کسی باقی مانده که من او را عاشقانه مهربانی کنم؟
فیض خدا زمانی که ما در جستجوی آن نبودیم ما را پیدا می‌کند، زمانی که اصلا انتظار آن را نداریم. وقتی به راه‌های خود رفته بودیم او به سراغ ما آمد چرا که از پیش معین کرده بود تا با فیض آسمانی خویش ما را دربر بگیرد.
همانند مِفیبوشِت که در اینجا می‌خوانیم به هیچ روی انتظار این را نداشت که روزی به منصب پادشاهی برسد و به لودِبار به معنای سرزمین بدون چراگاه یکی از سرزمین‌های شمال اورشلیم گریخته بود. و حتی تصور هم نمی‌کرد که دوباره به جایگاه قبلی خود باز گردد. و می‌بینیم که فیض و محبت خدا در اینجا پس از گذشت بیست سال از مرگ یوناتان زمانیکه مفیبوشت هرگز تصورش را نمی‌کرد، بوسیله‌ی داود شامل حال او می‌گردد.
ما تصویر کامل این فیض را در عهد جدید در کار عیسی مسیح می‌بینیم که زمانیکه ما در گناهان و ناامیدی‌های خود بودیم او به سوی ما آمد.
و برای ما که لایق این فیض و محبت نبودیم بر روی صلیب جانش را داد