جلسه نود و هشتم – دراین روزها خـدای تو کجاست ؟

توسط | ۲۵ شهریور ۱۴۰۰ | کلیسای مجازی | ‫نظری موجود نیست








موضوعی را که امروز در باب موعظه با شما عزیزان در میان خواهم گذاشت مربوط به دنیای امروز ما می باشد. دنیا در شرایط بسیار عجیبی به سر می برد و ما شاهد بر مسائل داخل ایران و افغانستان و ویروس کرونا هستیم و عده بسیاری نیز که پناهنده شده اند مسئله غربت را تجربه می کنند . در این شرایط دنیا و انسانهایی که زندگی می کنند خیلی به تسلی، سخنان مثبت، نصیحت و پیشنهادات عالی نیاز دارند .پس وارد بحث اصلی موعظه می شویم که در مزمور چهل و دوم داود پادشاه می گوید: ” تمام روز به من می گفتند خدای تو کجاست؟ ” و چون این را می شنیدم دلم به در می آمد، در خودم پریشان و منحنی می شدم و اجازه بدهید این را خدمتتان عرض کنم که این طبیعی ترین حق قانونی انسان است که در این شرایط بگوید خدا کجاست؟ در این دردها و وضعیت و شرایط من خدا کجاست؟ و چقدر زیباست که انسان بگوید خدا کجاست؟ اما فاجعه این نیست که مردم به من و شما بگویند که خدا کجاست؟ و برای داود هم این فاجعه نبود . داود زمانی به مشکل روحی و روانی گرفتار شد که در مزمور هشتاد و هشتم، آیه چهاردهم گفت” خدایا کجایی؟ پس مشکل اصلی این نیست که بپرسند خدا کجاست؟ مشکل اصلی آنجاست که ما خودمان به این نتیجه برسیم که پس خدا کجاست؟ آن رحمت و نیکویی که پدران ما در مورد خداوند می گفتند، کجاست؟ اگر شما به کتاب داوران مراجعه کنید در فصل ششم جدعون را می بینید که به فرشته خداوند می گوید : خدا کجاست؟ و اگر خدا با ماست پس این همه اتفاقات تلخ و ناگوار و بیچارگی کجاست؟ و قرار است که چه کسی به من پاسخ بدهد؟ و در چنین شرایطی عده ای شروع می کنند به جواب دادن به این وضعیت و قطع نامه صادر کردن، حرف های زیبا بیان می کننند و سعی می کنند که مثبت درمانی بکنند . اما هیچ یک از اینها کارساز نیست . چون از درون انسان این فریاد بلند می شود که تو از درد و رنج درون من خبر نداری ….. برای شنیدن ادامه موعظه و آگاهی از روش های کاربردی در روبه رو شدن با چنین شرایطی لطفا تا پایان موعظه با ما همراه باشید

به همراه: شبان امیر جواد زاده، کشیش دکتر ساسان توسلی
واعظ : کشیش جلال سپهر

رهبر پرستش : انیتا غوغا – میهمان : خواهر لیدا

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

۰ Comments

‫ارسال نظر و دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.