جلسه‌ی شصت و دوم: مسابقه را بخوبی تمام کنیم

می‌توان زندگی مسیحی را به یک دوی ماراتن تشبیه کرد. بسیاری از نویسندگان کتاب مقدس همچون پولس رسول نیز از تشبیهات اینچنینی زیاد استفاده کرد‌ند تا درس‌هایی را درباره‌ی استقامت و امید در زندگی مسیحی به ما بیاموزند.

چگونه می‌توانیم خود را از نا امیدی در برابر تمام فشارها و رخدادهای ناگواری که هر روزه در دنیا و در زندگی ما اتفاق می‌افتد، حفظ کنیم؟

گاهی احساس می‌کنیم دیگر نفس نداریم تا در این مسابقه بدویم!

کلام خدا در عبرانیان فصل۱۲ به ما اینگونه می‌فرماید:

بیائید … با استقامت در مسابقه‌ای که برای ما مقرر شده است بدویم و چشمان خود را بر قهرمان و مظهر کامل ایمان یعنی عیسی بدوزیم … تا خسته و دلسرد نشویم.

سه حقیقت عمده را از این متن می‌توان دریافت کرد:

۱.نگاه کنیم به گذشته و ایماندارانی که پیش از ما این مسابقه را پشت سر گذاشته‌اند

مردان و زنان، قهرمانان ایمان که پیش از ما زیستند و برخی پیروزی را در این دنیا دریافت کردند و برخی نیز کشته و شکنجه شدند اما با استقامت در ایمان ایستادند. با تمام ضعف‌های خود به وعده‌های خدا چسبیدند و به او اعتماد کردند.

۲.شرایط خود را ارزیابی کنیم، بسنجیم و تفتیش کنیم که مثلا از چه چیزهایی باید آزاد شویم

مهم‌ترین سوالی که در سختی‌ها می‌بایست از خدا بپرسیم اینست که خدایا من چه درس‌هایی باید یاید بگیرم؟ شاید باید قدر یکسری چیزها را بدانیم، قدر با هم بودن، مشارکت داشتن و … .

یادبگیریم از کدام بارهای اضافی خود را آزاد سازیم. چیزهایی که ما را از به پیش رفتن در این مسابقه باز می‌دارند از دست و پای خود باز کنیم و به کناری نهیم.

۳.به آینده وشادی و امید سپری کردن ابدیت با مسیح چشم بدوزیم

چشمان ما به آغوش مسیح است که روزی در ابدیت در آن آرامی حقیقی را می‌یابیم.

عیسی مسیح نیز یک خوشی‌ای در آینده‌ی خود می‌دید که آن را در ازلیت خود نداشت و آن خوشی بدست آوردن هریک از ماست!

خوشی‌ای که مسیح دنبال آن بوود تک تک ما هستیم. که فرزندان گمشده نزد آغوش پدر بازگردند.

چشمان خود را بر قهرمان و مظهر کامل ایمان بدوزیم.