جلسه پنجاه و هفتم: اتکا به خداوند در بحران‌های زندگی

همه‌ی ما با این حقیقت روبرو هستیم که در دنیایی سقوط کرده زندگی می‌کنیم بنابراین نمی‌توانیم با اتکا بر توانایی‌های انسانی خویش با مشکلات زندکی مقابله کنیم.

اما چرا مهم است در این بحران‌ها بر خداوندمان عیسی مسیح تکیه کنیم:

۱.چون او کاهن اعظم است که شفیع ما و همدرد ماست.

در عهد عتیق کاهن اعظم تنها شخصی بود که می‌توانست تنها سالی یکبار وارد قدس‌الاقداس شده و گناهان قوم را در حضور خدا کفاره کند. در عهد جدید می‌خوانیم که عیسی مسیح کاهن اعظم ما یکبار برای همیشه با قربانی خود کفاره‌ی گناهان ما را برداشت و ما بوسیله‌ی ایمان به او می‌توانیم به حضور پدر برویم، او که شفیع ماست.

۲.چون او فیض لازم را در زمان‌های سخت زندگی به ما می‌بخشد

او به ما فیض می‌دهد تا در ضعف‌هایمان قوت او را تجربه کنیم. همچنان که پولس رسول تجربه کرد با وجود خاری که در جسم داشت و برای شفای آن سه بار دعا کرد و بعد از خداوند پیامی دریافت کرد که فیض من تو را کافیست.

۳.چون عمر ما بر روی این زمین موقتی‌ست

ما در مسیر رسیدن به ابدیتی داریم زندگی می‌کنیم که قرار هست آن را با عیسی مسیح تا به ابد سر کنیم. کلام خدا در رومیان باب۸ می‌گوید حتی خود خلقت در آه و ناله هست همچون درد زایمان. بر روی این زمین و در این دنیای سقوط کرده هرروز شاهد درد و رنج و خبرهای ناگوار و رخدادهای هولناکی هستیم که تنها چیزیکه می‌تواند ما را در برابر آن مقاوم نگاه دارد باور این است که زندگی ما اینجا کوتاه و موقتی‌ست!